ROZWAŻANIA  NA  DNI  POWSZEDNIE  WRZEŚNIA

 

Autor  ks. Maciej K. Kubiak

 

 

 

Czwartek, 3 września | św. Grzegorza Wielkiego

„Wypłyń na głębię”.

 

1 Kor 3, 18-23; Łk 5, 1-11

„Gdy przed Kościołem otwiera się nowy etap drogi, rozbrzmiewa w naszych sercach echo słów, jakimi pewnego dnia Jezus, skończywszy przemawiać do tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła, aby «wypłynął na głębię» na połów ryb: Duc in altum (Łk 5, 4). Piotr i jego pierwsi towarzysze zaufali słowu Chrystusa i zarzucili sieci. «Skoro to uczynili, zagarnęli (...) wielkie mnóstwo ryb» (Łk 5, 6)” – tak pisał św. Jan Paweł II w Liście apostolskim Novo Millennio Ineunte, na początku obecnego tysiąclecia. Zaufajmy i my dzisiaj słowu Pana i wypłyńmy na głębię, by zagarnąć mnóstwo ryb.

 

Piątek, 4 września

„Przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli”.

 

1 Kor 4, 1-5; Łk 5, 33-39

Dzisiaj pierwszy piątek września. Każdy piątek jest dla nas wspomnieniem śmierci Chrystusa – dniem, w którym „zabrano nam pana młodego”. Z tego powodu staramy się przeżywać ten dzień, jako dzień postu. Święty Jan Paweł II w encyklice Veritatis splendor, tłumacząc znaczenie postu napisał: „Post ostatecznie ma pomagać każdemu z nas w czynieniu z siebie całkowitego daru dla Boga”.

Spróbujmy więc każdy piątek i każdą okazję do postu i dobrowolnego umartwienia przeżywać, jako okazję do czynienia z siebie całkowitego daru dla Pana Boga.

 

Sobota, 5 września | św. Matki Teresy z Kalkuty

„W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i jedli”.

 

1 Kor 4, 6-15; Łk 6, 1-5

Uczniowie zrywali kłosy i jedli w dzień szabatu, bo byli głodni. Wierzyli, a może wprost już wiedzieli, że „Syn Człowieczy jest Panem także szabatu”.

Dzisiaj wspominamy św. Matkę Teresę z Kalkuty, która idąc z Chrystusem Panem, robiła wszystko, by zaspokoić najbardziej podstawowe potrzeby człowieka, takie jak głód, opieka pielęgniarska, dach nad głową, czy możliwość godnego odejścia z tego świata. I jej próbowano stawiać różne zarzuty, podważając sens tego, co robi. Ale Ona wiedziała, że robi to dla obecnego w bliźnim Chrystusa, który „jest Panem także szabatu”.

 

 

Poniedziałek, 7 września

„Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, jak mają postąpić wobec Jezusa”.

 

1 Kor 5, 1-8; Łk 6, 6-11

Od kilku dni słyszymy o szabacie – uczniowie zrywają kłosy, a Jezus uzdrawia w szabat, wywołując protesty uczonych w Piśmie i faryzeuszy. We wrześniu 2018 roku, papież Franciszek mówił: „Nowość Ewangelii jest absolutna, całkowita; ogarnia nas wszystkich, ponieważ przemienia nas od wewnątrz, ku temu co zewnętrzne: ducha, ciało i życie codzienne”. Faryzeusze i uczeni w Piśmie nie potrafili odróżnić nowinek i nowinkarstwa od absolutnej nowości Ewangelii. I dzisiaj nie brakuje takiego myślenia. Pójdźmy za Panem i przyjmijmy całkowitą nowość Jego Ewangelii.

 

 

Wtorek, 8 września | Narodzenie NMP

„Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci”.

 

Mi 5, 1-4a; Mt 1, 1-16.18-23

8 września 2004 roku, św. Jan Paweł II po raz ostatni obchodził w swoim życiu święto Narodzenia NMP. W wygłoszonej wtedy homilii powiedział: „Spojrzeniem ogarniamy teraz wszystkie niewinne dzieci, które (…) padają ofiarą przemocy ze strony dorosłych (…). Dzieci, które zmusza się, by sięgały po broń, uczyły się nienawidzić i zabijać; z których ciągnie się łatwe zyski, zmusza się je do żebrania na ulicach; dzieci maltretowane, upokarzane, wykorzystywane i krzywdzone przez dorosłych; pozbawione ciepła rodzinnego i perspektyw na przyszłość”. Wspominając narodzenie Maryi, pamiętajmy o krzywdzonych dzieciach i chrońmy je przed jakąkolwiek krzywdą.

 

Środa, 9 września

„Błogosławieni jesteście, ubodzy (…). Biada wam, bogaczom”.

 

1 Kor 7, 25-31; Łk 6, 20-26

W lutym 1980 roku podczas wizyty w jednej z rzymskich parafii św. Jan Paweł II wypowiedział słowa, które są najlepszym komentarzem do dzisiejszej ewangelii: Chrystus (...) z jednej strony mówi „błogosławieni”, z drugiej „biada”. Po której stronie się znajdujemy? Czy zależy nam na tym, aby do nas należało królestwo Boże – czy też chcemy wszelką pociechę odebrać już w tym życiu? Czy tylko o to jedno zabiegamy?”. Pomyślmy dzisiaj o tym!

 

Czwartek, 10 września

„Miłujcie waszych nieprzyjaciół”.

 

1 Kor 8, 1b-7.10-13; Łk 6, 27-38

We wrześniu 1979 roku św. Jan Paweł II mówił: „Proszę, abyście głęboko się zastanowili: jakie byłoby życie ludzkie, gdyby Jezus nigdy nie wypowiedział tych słów? Jaki byłby świat, gdybyśmy we wzajemnych stosunkach dali pierwszeństwo nienawiści między ludźmi? (…). Czasami można by mieć wrażenie, że w obliczu doświadczeń historii i konkretnych sytuacji, miłość utraciła swą moc i nie można już jej praktykować. A przecież na dalszą metę, miłość zawsze zwycięża, miłość nigdy nie ponosi klęski. Gdyby tak nie było, ludzkość byłaby skazana na zagładę”. Niech miłość zawsze zwycięża w naszym życiu!

 

Piątek, 11 września

„Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku?”.

 

1 Kor 9, 16-19. 22-27; Łk 6, 39-42

„Pan Jezus zachęca nas, byśmy zanim zaczniemy poprawiać błędy innych osób przede wszystkim dostrzegli własne wady i słabości. Tymczasem łatwo znajdujemy wady innych i obmawiamy ich. Lubimy obmawiać, a to coś bardzo brzydkiego, nie dostrzegając własnych ograniczeń. Jezus określa takich ludzi: obłudnicy, bo są to ludzie przedstawiający się jako dobrzy, a tymczasem nie dostrzegają własnych błędów (…). Spójrz na swoje wady, a kiedy widzisz błędy drugiego powiedz to mu wprost, w oczy. Obmawianie nie poprawia, powoduje, że rzeczy stają się gorsze” (Franciszek, 4 marca 2019).

 

 

 

Sobota, 12 września

„Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo”.

 

1 Kor 10, 14-22; Łk 6, 43-49

„Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo”. „Owocem są działania, ale także słowa” – mówił papież Franciszek w marcu 2019 roku. „Również po słowach rozpoznaje się jakość drzewa. Istotnie, ten kto jest dobry, czerpie ze swego serca i ze swoich ust dobro, a ten, kto jest zły, czerpie z nich zło, uprawiając najbardziej niszczycielskie działanie: szemranie, obmawianie, mówienie źle o innych, to niszczy”. Pomyślmy dzisiaj: jakie owoce przynosimy w naszym życiu?

 

 

Poniedziałek, 14 września | Podwyższenie Krzyża Świętego

„Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony”.

 

Lb 21, 4b-9 lub Flp 2, 6-11; J 3, 13-17

„Zbawcze wywyższenie Syna Bożego na krzyżu ma swe odwieczne źródło w miłości. Jest to miłość Ojca, który posyła Syna, daje Syna dla zbawienia świata. Jest to równocześnie miłość Syna, który «nie potępia» świata, ale daje siebie z miłości Ojcu dla zbawieni świata. Dając siebie Ojcu przez ofiarę krzyża, daje siebie zrazem światu: każdemu człowiekowi i całej ludzkości” – mówił św. Jan Paweł II w święto Podwyższenia Krzyża Świętego w 1984 roku. A w encyklice Dives in misericordia dodał: „Krzyż stanowi jakby dotknięcie odwieczną miłością najboleśniejszych ran ziemskiej egzystencji człowieka” (8).

 

Wtorek, 15 września | NMP Bolesnej

„Niewiasto, oto syn Twój”.

 

Hbr 5, 7-9; J 19, 25-27

„Maryja o sercu przebitym mieczem boleści zachęca nas, byśmy ożywiali naszą wiarę w Tego, który nas zbawił, przelewając swą najdroższą krew za wszystkich ludzi, wskazuje nam Jezusa jako jedynego Zbawiciela, przepowiadanego i zwiastowanego już w chwili narodzin jako «światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela» (…). Jej matczyna miłość pomaga nam otworzyć nasze serca na cierpienia innych, a zwłaszcza tych, którzy poszukują prawdziwych odpowiedzi na najgłębsze pytania dotyczące życia” – mówił św. Jan Paweł II w 2004 roku. Wpatrzeni w Matkę Boską Bolesną otwórzmy nasze serca na cierpienia innych.

 

Środa, 16 września | Świętych męczenników Korneliusza i Cypriana

„Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: największa z nich jednak jest miłość”.

 

1 Kor 12, 31-13,13; Łk 7, 31-35

„Miłość (...) jest nie tylko dążeniem, ale daleko bardziej jeszcze – spotykaniem się, jednoczeniem osób” – pisał Karol Wojtyła w książce pt. „Miłość i odpowiedzialność”. „Im większa odpowiedzialność za osobę, tym więcej prawdziwej miłości”.

Słuchając dzisiaj Hymnu o miłości św. Pawła prośmy Pana Boga o taką miłość, która przez swoją cierpliwość, łaskawość i trwałość stanie się również odpowiedzialna i poprowadzi nas do zjednoczenia i spotkania z ukochanym człowiekiem.

 

Czwartek, 17 września

„Odpuszczone są jej licz­ne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała”.

 

1 Kor 15, 1-11; Łk 7, 36-50

„Jezus wypowiedział się na temat zasadniczego związku, jaki istnieje pomiędzy odpuszczeniem grzechów a miłością, inspirowaną przez wiarę: «Odpuszczone są jej licz­ne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała». Do niej zaś rzekł: «Twoje grzechy są odpuszczone»  (…). Bez wątpienia Jezus nie jest pobłażliwy wobec zła, grzechu, niezależnie od tego, kto je popełnia: ileż w Nim zrozumienia dla ludzkiej słabości i ileż dobroci wobec człowieka, cierpiącego z powodu własnej nędzy duchowej i mniej lub bardziej świadomie szukającego w Nim Zba­wiciela!” (Jan Paweł II, Audiencja generalna, 10 lutego 1988).

 

Piątek, 18 września | św. Stanisława Kostki

„Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”.

 

Mdr 4, 7-15; Łk 2, 41-52

„Rodzina z Nazaretu przekazuje bogactwo swojej nauki także (…) wam, młodym, którzy przygotowujecie się do życia w codzien­nym obcowaniu z własnymi rodzicami. Również wam przyda się refleksja nad owym wymiarem wertykalnym, łączącym ludzkie i Boże ojcostwo” (św. Jan Paweł II, 9 marca 1986).

W dzień św. Stanisława Kostki myślimy o ludziach młodych i życzymy im, by jak najwięcej nauczyli się w codziennym obcowaniu z rodzicami i bliskimi w swoich rodzinach, wynosząc z nich miłość, radość i pokój na całe życie.

 

Sobota, 19 września

„Ziarnem jest słowo Boże”.

 

1 Kor 15, 35-37.42-49; Łk 8, 4-15

„Ziarnem jest słowo Boże” – przypomina nam dziś liturgia. W polskim Kościele trwa Rok św. Jana Pawła II. Papież z Wadowic zasiał wiele ziaren słowa Bożego w naszych sercach – w sercach swoich rodaków, tych, którzy go słuchali. Przypadająca w tym roku setna rocznica jego urodzin to okazji do refleksji nad naszym przyjęciem i wypełnieniem tych słów. Jakie owoce przynoszą one w życiu każdej i każdego z nas? Jakie owoce nauczanie św. Jana Pawła II przynosi w życiu naszej ojczyzny i Kościoła w Polsce? Czy św. Jan Paweł II nie musi się wstydzić za nas?

 

 

Poniedziałek, 21 września | św. Mateusza

„Wstał i poszedł za Nim”.

 

Ef 4, 1-7.11-13; Mt 9, 9-13

„Przyciągnięty wezwaniem Mistrza, by pójść za Nim, Mateusz nie zwlekając «wstał i poszedł za Nim». Od tej chwili nastąpiła radykalna zmiana w jego życiu, w jego sposobie myślenia i działania. Stał się uczniem Chrystusa i głosił przez siebie spisaną Ewangelię, w której chrześcijanin ukazany jest nade wszystko jako ten, który idzie za Chrystusem, jako ktoś, kto świadom jest zadań wynikających z przyjęcia Ewangelii i kto podejmuje je z odwagą, aż do heroizmu, albowiem podążać za Jezusem znaczy więcej niż jakikolwiek inny obowiązek” (św. Jan Paweł II, 23 września 1981).

 

Wtorek, 22 września

„Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.

 

Prz 21, 1-6.10-13; Łk 8, 19-21

„Matka jest ustawicznie zatroskana, dba o ubiór swoich dzieci, stara się by chodziły dobrze ubrane. A kiedy ubrania się niszczą, Matka stara się naprawić – mówił kiedyś św. Jan Paweł II. Matka Boża Szkaplerzna mówi nam o ubiorze w znaczeniu duchowym, żebyśmy byli przyodziani w łaskę Bożą i żeby ta szata była zawsze biała”.

Pan Jezus nazywa swoją matką i swoimi braćmi tych, którzy wypełniają słowo Boże. Troszczmy się zatem nieustannie o ten duchowy ubiór, którym jest łaska Boża, pomagająca nam wypełniać słowo Boże w naszym życiu.

 

Środa, 23 września | św. Pio z Pietrelciny

„Jezus zwołał Dwunastu (...). I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych”.

 

Prz 30, 5-9; Łk 9, 1-6

Dzisiaj wspominamy św. Ojca Pio z Pietrelciny. „Niezliczone rzesze ludzi przybywały do San Giovanni Rotondo, aby się z nim spotkać” – mówił podczas beatyfikacji w 1999 roku św. Jan Paweł II. „Jego miłosierna miłość była niczym balsam dla braci dotkniętych słabością i cierpieniem. Ojciec Pio łączył w ten sposób gorliwą troskę o duszę z wrażliwością na ludzkie cierpienie (...). Rozumiał, że człowiek chory i cierpiący potrzebuje nie tylko prawidłowego leczenia, ale także i przede wszystkim klimatu ludzkiego i duchowego, który pozwoli mu odnaleźć samego siebie w spotkaniu z miłością Bożą i dobrocią bliźnich”.

 

 

Czwartek, 24 września

„Herod mówił: «Jana kazałem ściąć. Któż więc jest ten, o którym takie rzeczy słyszę?». I starał się Go zobaczyć”.

 

Koh 1, 2-11; Łk 9, 7-9

Ludzie mądrzy i pokorni umieją przechodzić „od zdziwienia ku zadziwieniu” – pisał św. Jan Paweł II w „Tryptyku rzymskim”. Tej mądrości i pokory zabrakło Herodowi. Chciał zobaczyć Jezusa. Był zdziwiony postępowaniem Jezusa, o którym takie rzeczy słyszał. A jednak nie potrafił przejść „od zdziwienia do zadziwienia”. Pozostał przy swoim zdziwieniu. Nie zrobił tego zasadniczego kroku. Nie odkrył w Chrystusie swojego Zbawiciela. Nie umiał, jak inni, odczytać znaków czasu, które działy się na jego oczach.  A my? Z Bożą pomocą pójdźmy „od zdziwienia do zadziwienia”.

 

Piątek, 25 września | bł. Władysława z Gielniowa

„Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego»”.

 

Koh 3, 1-11; Łk 9, 18-22

„Jeśli taka ma być także nasza odpowiedź, stanowiąca nie tylko abstrakcyjną formułę ile wyraz życiowego doświadczenia, będącego owocem daru Ojca, każdy z nas powinien odnieść do samego siebie pytanie Jezusa: A ty za kogo Mnie uważasz? Ty, który słyszysz, jak o Mnie mówią, powiedz, kim Ja naprawdę jestem dla ciebie? Piotr został oświecony przez Boga i znalazł odpowiedź wiary dopiero po długim okresie przebywania z Jezusem, słuchania Jego słowa (…). My także, jak Piotr, musimy przebyć drogę uważnego, wnikliwego słuchania, ażeby móc bardziej świadomie wyznawać Jezusa Chrystusa” (św. Jan Paweł II).

 

 

Sobota, 26 września | św. Kosmy i św. Damiana

„Weźcie wy sobie dobrze do serca te słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi”.

 

Koh 11, 9-12, 8; Łk 9, 43-45

„Patrzymy na te wydarzenia w świetle odwiecznego zamierzenia Boga, który przeznaczył umiłowanego Syna na ofiarę za grzechy wszystkich ludzi. W tej nadrzędnej perspektywie zdajemy sobie sprawę, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za krzyżową śmierć Chrystusa z powodu grzechów: wszyscy – w takiej mierze, w jakiej przez swoje grzechy staliśmy się przyczyną Jego śmierci jako przebłagalnej ofiary za grzechy. Można też w tym znaczeniu rozumieć słowa Jezusa: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi»” (św. Jan Paweł II, Audiencja ogólna, 28 września 1988). Weźmy sobie do serca te słowa!

 

 

Poniedziałek, 28 września | św. Wacława

„Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki”.

 

Hi 1, 6-22; Łk 9, 46-50

Dzisiaj wspomnienie św. Wacława, który jest patronem Czech ale też – obok św. Stanisława – patronem katedry na Wawelu. To w tej katedrze św. Jan Paweł II odprawił swoją prymicyjną mszę świętą, a 28 września 1958 roku – właśnie w dzień św. Wacława – przyjął święcenia biskupie.

Święty Jan Paweł II powiedział w jednej z homilii w 1988 roku, że „prawdziwa dojrzałość idzie zawsze w parze z prostotą (…). Prostota jest umiejętnością uchwycenia istoty każdego problemu. Prostota jest mądrością”. To najlepszy komentarz do dzisiejszej Ewangelii.

 

Wtorek, 29 września | Świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

„Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”.

 

Dn 7, 9-10. 13-14 lub Ap 12, 7-12a;  J 1, 47-51

W maju 1987 roku św. Jan Paweł II przybył do sanktuarium Świętego Michała Archanioła w Gargano. Powiedział wtedy: „Przybyłem uczcić Świętego Michała Archanioła i prosić teraz, kiedy jest tak trudno dawać autentyczne świadectwo chrześcijańskie bez kompromisów i bez ustępstw. Liczni święci przybywali tutaj, aby zaczerpnąć siły i pokrzepienia… Jest prawdą, «bramy piekielne [Kościoła] nie przemogą», według zapewnienia Pana, ale to nie znaczy, że jesteśmy wolni od prób i od walki przeciw zasadzkom złego. W tej walce Archanioł Michał stoi u boku Kościoła, aby go bronić”.

 

Środa, 30 września | św. Hieronima

„Ty idź i głoś królestwo Boże”.

 

Hi 9, 1-12. 14-16; Łk 9, 57-62

Święty Hieronim, którego dzisiaj wspominamy przetłumaczył Pismo Święte i mówił, że „nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa”. Dopełnieniem tego stwierdzenia niech będą słowa św. Jana Pawła II: „Pismo Święte jest jak orzeźwiająca woda i jak pożywienie, którym karmi się człowiek wierzący (…). Umiejętność czytania Pisma Świętego ma podstawowe znaczenie dla każdego wierzącego (…). Modlitwa inspirowana przez Pismo Święte, jest najważniejszą drogą rozwoju duchowości chrześcijańskiej. Kto potrafi poświęcić jej czas i siły, zbiera potem obfite owoce”.

 

 

Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies.